Ik ben weer terug in Nederland. Home, sweet home. Na nog een week bij mijn familie in Canada ben ik maandag met het vliegtuig in Nederland aangekomen.
De laatste week heb ik bij oom Johan en tante Mary verbracht. Eerst samen met Louise, de vrouw van mijn neef Richard, naar de kerstbeurs. Nou, zij noemde het een hoog hilly-billy gehalte, dus stelde niet veel voor. De nacht bij hen doorgebracht en de volgende dag naar Diane, mijn nicht. Zij ging met haar man Marcel naar een zang-comedie avond in haar dorp. Zij hielpen met auto’s parkeren en drank verkopen. Ik wilde niet stilzitten, dus heb geholpen met loten verkopen. Was een geslaagde avond.
Aan het eind van de avond met hun buren in de hottub. Ik heb daar mijn eerste “sneeuwengel” gemaakt. In mijn badpak zo uit de hottub in de sneeuw en met je lichaam een afdruk in de sneeuw. Er zijn ergens foto’s van, maar haar camera werkte niet op tijd, dus toen ik het echt niet meer uithield om zo in de sneeuw te liggen, maakte zij de foto.
Er is in noordelijk Ontario al veel sneeuw gevallen. Ook zij vinden het nog veel te vroeg voor sneeuw. Zo’n beetje om de andere dag sneeuwde het. Het beste kun je de foto’s bekijken om je een beeld te vormen over de hoeveelheden.
De laatste dag, zondag, heeft oom Johan me met de auto naar Toronto gereden. Ik heb een aantal foto’s gemaakt van de weg. De vlucht naar Frankfurt duurde ongeveer 7 uur. We vertrokken met 1 uur vertraging, maar dat was voor mij niet erg, want moest 3 uur in Frankfurt wachten. In Frankfurt was het dikke, dichte mist. Mijn vlucht naar Amsterdam geannuleerd! In plaats van 11.00 vertrok ik om 13.00 uur. Dacht ik. Om 13.30 uur ging ik aan boord van het vliegtuig, maar we vertrokken pas om 15.00 uur. Er werd maar 1 landingsbaan gebruikt. Ik vond het vervelend voor mijn broers en moeder die op Schiphol stonden, maar niks aan te doen. Ze waren al op weg naar Schiphol, toen ik bericht kreeg van de annulering.
Nu dus in Nederland en aan het bijkomen van de jet-leg. Mijn Canadese avontuur is voorbij! Nu gaat het gewone leven weer langzaam aan verder.
Ik wil iedereen bedanken die me het afgelopen jaar gevolgd heeft en me op welke manier ook gesteund hebben. Zoals ik al eens eerder heb geschreven was het heel belangrijk voor mij om nieuws, op welke wijze dan ook, uit Nederland te ontvangen. Pas in het buitenland merk hoe goed dat kan voelen. Rest mij nog om iedereen hele fijne kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar te wensen. Bedankt en tot ziens.
Monique
