Canada 2009

Er zullen er een aantal onder jullie zijn die het inmiddels vernomen hebben.

Ik was terug druk op zoek naar een baan. Een week nadat ik terug was in Nederland naar Randstad en Start geweest, maar door de feestdagen waren er geen vacatures. Begin Januari een flat geaccepteerd in Zevenaar. Hier en daar waren er mensen die zeiden dat ik mijn energie moest stoppen in het vinden van een baan in Canada, omdat ik er zo vol enthousiasme over vertelde.

Ik was druk op zoek naar werk, maar het wilde nog niet lukken. Op aanraden van sommigen gekeken naar een baan in de gezondheidszorg, want Nederland vergrijst en na alle vrijheid die ik in Canada gewend was zou ik niet meer in een kantoorbaan passen. Bovendien merkte ik dat je bij het uitzendbureau toch automatisch in het hokje van administratief gestopt word, ook al geef je aan dat je ook anders wilt.

Mailtje gestuurd aan mensen die ik heb leren kennen in Canada over de gekke Nederlanders met het schaatsen op natuurijs, nog geen baan kunnen vinden, al wel een flat geaccepteerd en dat ik Canada toch wel mis. Een paar dagen later krijg ik telefoon van Monica Blaeser (je kent haar nog wel van mijn verhalen over Canada) en zij bood mij een baan aan voor 1 jaar. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Dus flat weer opgezegd en een vlucht geboekt.

Ja, ik weet het. Ik ben gek Maar ga dus nog een keer voor 1 jaar naar Canada. Ik krijg nu een eigen slaapkamer (hoef dus niet meer te delen), krijg een eigen computer tot mijn beschikking. Ik neem een cursus mee om daar te studeren voor buitenlands reisbegeleider. Mijn spullen blijven dus nog in de opslag, mijn auto stal ik weer bij mijn moeder. Heb hem wel op marktplaats te koop aangeboden, maar nog geen reactie. Vraag waarschijnlijk teveel, maar om nu zo ver te zakken met de vraagprijs, vind ik zonde. Is het geld erbij weggeven. Ik heb al kaartjes gekocht voor een concert van de Eagles, maar die word ik ook nog wel kwijt.

Op donderdag 12 februari ga ik weer vertrekken. Ik vlieg vanaf Dusseldorf om 11.20 met United Airlines UA 9259 naar Chicago en landt plaatselijke tijd om 13.55 uur. Ik vertrek weer om 19.58 met vlucht UA 7603 en kom plaatselijke tijd om 22.50 in Edmonton aan. Dan is het in Nederland al 7.50 uur de volgende dag. Er zit in Chicago inderdaad 6 uur tussen. Het schijnt dat je deze tijd ook nodig hebt om door de douane te komen. Moest nu al via internet visum aanvragen en dat was vrij intimiderend. En al heb ik nu toestemming, heb ik nog geen garantie dat ik er ook daadwerkelijk inmag!!

Ik zal mijn weblog dus weer gaan bijhouden. Het zal niet meer zo intensief zijn als vorig jaar, denk ik, maar wil jullie toch een beetje op de hoogte houden.

Jullie begrijpen waarschijnlijk dat het voor, met name, mijn moeder niet fijn is dat ik weer vertrek. Vooral voor haar vind ik het heel naar dat ik weer vertrek. Ze had zich zo verheugd dat ik weer terug kwam en nu vertrek ik weer.

Ik probeer een aantal foto’s in te voegen die ik van mijn neef uit Canada heb ontvangen. Je zult verbaasd zijn over de hoeveelheden sneeuw. Als je wilt weten wat het weer in Canada is kunt je volgende website bekijken http://www.theweathernetwork.com/ . Ik ben in Millet Alberta, dat is de locatie die je moet invoeren.

Nou mensen, dat is nogal wat nieuws. Zodra ik in Canada ben zal ik jullie allemaal weer op de hoogte houden.

Kus Monique