Farm & Ranch Show

Hallo,

Het heeft even geduurd, maar hier dan eindelijk weer een bericht van deze kant. Hoe gaat het met mij? Het gaat mij hier erg goed. Ik heb veel verantwoordelijkheid gekregen en er is veel werk te doen, maar het is leuk.
Wat heb ik gedaan sinds mijn laatste bericht. Oeps, alweer meer dan 3 weken geleden. Monica & David zijn inmiddels alweer terug van hun reis naar Mexico. Ik was blij (voor mijzelf) dat ze terug kwamen, want een hele week alleen in andermans huis was genoeg. Bovendien was de laatste 3 dagen de server down en wat ik ook probeerde, kreeg het niet weer aan de praat. Zelfs telefoontjes met hun provider hielp niet. Dus kon niet de meial ontvangen en beantwoorden, zoals de bedoeling was. In die week ben ik door 2 mensen uitgenodigd (die ik kende van vorig jaar) voor koffie/avondeten. Daar heb ik weer mensen ontmoet, oa Nederlands, die me uitgenodigd hebben en waar ik zeker nog gebruik van ga maken.

Ik ben inmiddels op schilderles. Ik kon kiezen tussen een cultureel centrum met diverse mogelijkheden in Edmonton en minstens 45 minuten heen rijden of alleen een portret schilder cursus in een plaats (Wetaskiwin) 15 minuten van hier. Dus ik heb toch maar gekozen voor portretschilderen. Eerst zag ik portret schilderen niet zo zitten, maar is toch erg leuk. De meeste mensen kozen een portret van iemand in de familie, maar ik wilde iets anders. Ik heb een foto uit een boek gekozen van een oud frans vrouwtje vol lachrimpels. Zodra ik een camera heb, zal ik foto’s maken en op de weblog plaatsen. Mijn camera is namelijk niet meer te maken en de foto’s te wazig om te gebruiken. Dus zodra ik een nieuwe camera heb, kan ik mijn eigen foto’s weer plaatsen.

Wat heb ik verder allemaal gedaan? In de garage staan o.a. tomaten- en paprikaplanten onder de groeilampen. Nu heeft iemand de garagedeur geopend bij een buitentemperatuur van ongeveer minus 20 en nu zijn er plantjes bevroren. Gek he? Dus die heb ik vervangen. Ik haar schuur de Rhodiola plantjes in de gaten houden voor temperatuur en water. Ik heb veel telefoon beantwoord, post en email verstuurd, informatiepakketten gemaakt die ze uitdeeld tijdens haar informatie sessies, pakketten gemaakt om uit te delen tijdens een beurs. Toen ze op vakantie waren maakte ik dagen van soms 3 uur, maar toen ze terug kwam dagen van 12 uur! Had ik niet iets gezegd over mijn uren in de gaten houden. Maar zij werkt nog meer uren. De uren schrijf ik echter in mijn uren boek en later neem ik daar dagen vrij van. Nu de beurs geweest is, zal het voor mij (misschien) ook iets rustiger zijn. Minder een deadline waar je naartoe moet werken.

De beurs was een soort AGRADO. Een beurs voor boeren, tuinders en buitenlui. Ik heb daar veel geleerd. Het was erg vermoeiend, maar ook reuze interessant. Telkens op mensen afstappen om ze over Rhodiola te vertellen en of te misschien ook willen verbouwen. Achter een tafeltje zitten en afwachten tot mensen bij je komen werkt niet. Vaak erg leuke gesprekken en enkele onbeschofte mensen. Maar erg leuk. Hoewel ik de laatste dag het gevoel had dat ik een verhaaltje afdraaide van telkens dezelfde dingen vertellen. Ik heb een foto geplaatst die Monica gemaakt heeft van mij en iemand die ook een stand had op de beurs. Je kunt zien een erg “natuurlijke” foto. Ik haat poseren. Ik lach veel te uitbundig. Nu afwachten of er veel mensen zijn die gebruik maken van het informatiepakket dat ze meekregen en contact opnemen.

Tijdens de beurs was ook een rodeo. Ik was nog nooit naar een rodeo geweest en nu een goede gelegenheid om dat een keer te zien. Iemand vertelde me dat er tegenwoordig speciale knopen in de lasso worden gemaakt, zodat er geen ongelukken (meer) gebeuren met de kalven die ze gebruiken. Er werd wel omgeroepen dat de cowboy van de vorige avond het goed maakte. Die had zijn been gebroken. Er waren eerst competities van single ruiters die zo snel mogelijk een lasso om de hoorns van het kalf moesten werpen. Verrassend veel meisjes. Daarna een competitie van 2 ruiters, waarbij de eerste een lasso om de hoorns en een tweede een lasso om de poten werpt. Daarna laten ze de lasso los en kan het kalf de ring uit lopen. Ook hier verrassend veel meisjes en ze waren beter dan de jongens. Als laatste kwamen de “bull” rijders. Daar moet je volgens mij toch een beetje gek voor zijn. Zo’n stier bokt en springt en als de cowbow eraf valt komt ie je soms nog achterna. De stier heeft een band voor zijn achterpoten, waar hij last van heeft en daarom bokt ie. Niet, zoals ik dacht, een band rond zijn genitalien. Volgens David moet ik voor een echte rodeo naar Ponoka, maar dit was leuk om mee te beginnen. In de zomer kan ik altijd nog met de wwoof-ers naar Ponoka.

Nou mensen, dit was het weer voor deze keer.

groetjes Monique

Grand Am

Hier weer even een berichtje van deze kant. Ik heb nu inmiddels de computer van David gekregen. Zoals aangegeven de vorige keer zijn oude. Deze computer kan ik nu voor mezelf gebruiken. Dat vind ik wel een prettig idee, dat ik nu een computer voor mezelf heb. Ik ben nu van plan om te gaan kijken voor een webcam op de computer. Dan kan ik me ook gaan verdiepen in skypen. Dat kan ik natuurlijk nu ook al wel. Dus wie weet, geef ik jullie binnenkort mijn skype-adres door, voor degenen die dat leuk vinden.
Ik ben nu gepromoveerd tot het mogen beantwoorden van de telefoon. Op het moment is ze zo druk dat er bijna continue de telefoon gaat. Er heeft weer een advertentie in de kranten gestaan en bovendien is er een intervieuw met Monica geweest op een zender speciaal voor de landbouw. Dus als zij met haar mobiel praat, neem ik haar andere telefoontjes waar. Ik kan het in minder dan 5 minuten, terwijl zij wel half uur aan de telefoon zit. Dat ligt er meer aan, dat mensen merken dat ik Monica niet ben? Ik kan merken dat zij veel meer commercieel ingesteld is als ik.
Gisteren, woensdag 4 maart, hebben we de website “airborne” gemaakt. De site is: http://www.ultimateparadiseplace.com. Ziet er best leuk uit, vind ik zelf. Dus als jullie een kijkje willen nemen waar ik ben en hoe het er daar uitziet, neem dan een kijkje. Een opbouwende kritiek zou ook leuk zijn. Want je bent zolang met iets bezig, dat je sommige dingen niet meer ziet. Daar staat ook haar adres op vermeld, mocht je ooit in de verleiding komen iets te willen sturen, ha, ha.
Zij maakt hier lange dagen. Ik waak er echter wel voor dat ze me niet buiten de uren om in haar zaak betrekt. Vorig jaar gebeurde dat ook, maar nu wil ik dat beter in de gaten houden. Het namelijk heel verleidelijk, om als je ’s-avonds niks te doen hebt, toch nog gauw iets voor haar te doen. Maar bij een gewone baan trek je ook om 5.00 uur de deur dicht en wacht het werk wel tot de volgende ochtend. Ze is echter wel heel erg druk. Ze moet allerlei soort “aandelen” verkopen voor 1 mei as. En haar doel is om 1000 te verkopen en er zijn nu ongeveer 600 verkocht. Dus zij organiseert workshops in huis om mensen te informeren over ARRGO en het verbouwen van Rhodiola. Minstens 2x in de week zit haar huis vol. Ze belt ook veel ’s-avonds. Ze gunt zich echter wel tijd om ’s-avonds 2 potjes kaarten te spelen, golf genaamd. Heb ik daar al van verteld? Zijn we aan verslaafd! Dan zijn we ongeveer 1 uur verder en dan gaat zij weer aan de slag. Dan gaan we eind maart naar een beurs in Edmonton. Daar ga ik ook mee heen. Lijkt me geweldig spannend. Ik heb zelf nog nooit op een beurs gestaan. Zal na een poosje ook wel saai zijn en vermoeiend, maar toch vind ik het nu reuze interessant.
Volgende week zijn Monica en David een week weg. Ben ik hier de hele week alleen. Ik heb mezelf al bedacht dat ik overdag mijn dingen doe en ’s-avonds het werk dat gedaan moet worden. Ik merk dat ik het vervelend vind om alleen in het donker in dit huis te zijn. Vorige week 2x een avond in mijn uppie en daar werd ik toch een beetje “unheimlich” van. Dus vandaar dat ik mijn uren in de middag en avond wil maken.
Ik heb nu een eigen auto. Een Pontiac Grand Am. Toen ze het mij vertelden, keken ze me aan, is dat niet een fantastische auto? Ik vind het natuurlijk geweldig, dat ik een eigen auto tot mijn beschikking heb, maar ik wist helemaal niet wat voor auto dat is. Nou, ik heb ermee proefgereden. Een erg prettige auto en sportief. Heeft (voor Canadese begrippen natuurlijk) cruisecontrole en air-conditioning. Ik zal gauw foto’s maken en op mijn website zetten. Dan kunnen jullie het zien. Het is zilverkleurig, bouwjaar 2005 en 80.000 km op de teller. Vandaag al een ritje gemaakt. Ben naar Tim Hortons gereden voor een koffie “to go”. Dat is iets wat we in Nederland niet kennen. In Nederland heeft ongeveer alleen MacDonalds een drive-trough, maar in Canada zo ongeveer elke keten. Men is dus zeer verbaasd als ik vertel dat ik in Nederland niet zou weten waar ik een koffie “to go” zou kunnen kopen. Je kunt kiezen uit 4 verschillende maten bekers, tig soorten koffie en allerlei broodjes. Wat veel mensen ook doen is een termos-beker meenemen. Veel mensen gaan er ook lunchen. Daar ben ik dus heengereden. Gewoon even lekker met mijn auto op stap en om een doel te hebben, daar heen. Toen ik terug kwam wilde ik foto’s maken om op de weblog te zetten, maar, oh oh, te enthousiast, laten vallen. Buiten op de stenen, dus nu doet mijn camera een beetje raar. Gek he? Dus ik hoop dat ze in de winkel het kunnen fiksen, anders weet ik het even niet. Dus jullie houden de foto’s nog even te goed (hopelijk). Nu hebben we hier vandaag een fikse sneeuwstorm, dus ga vandaag nergens heen.
Even de planten in de schuur gecheckt voor water ed, zak ik tot mijn knieen in de sneeuw, hi, hi. Want precies op het pad naar de schuur ligt een sneeuwbank en dat zie je zo niet. Droge broek aan, klaar! De foto’s zijn van voor de sneeuwstorm. En toch de wazige foto van de auto. Is ie mooi, of is ie mooi?
Nou, mijn avontuur met de fotocamera horen jullie een volgende keer.

Knuffels Monique