Farm & Ranch Show

Hallo,

Het heeft even geduurd, maar hier dan eindelijk weer een bericht van deze kant. Hoe gaat het met mij? Het gaat mij hier erg goed. Ik heb veel verantwoordelijkheid gekregen en er is veel werk te doen, maar het is leuk.
Wat heb ik gedaan sinds mijn laatste bericht. Oeps, alweer meer dan 3 weken geleden. Monica & David zijn inmiddels alweer terug van hun reis naar Mexico. Ik was blij (voor mijzelf) dat ze terug kwamen, want een hele week alleen in andermans huis was genoeg. Bovendien was de laatste 3 dagen de server down en wat ik ook probeerde, kreeg het niet weer aan de praat. Zelfs telefoontjes met hun provider hielp niet. Dus kon niet de meial ontvangen en beantwoorden, zoals de bedoeling was. In die week ben ik door 2 mensen uitgenodigd (die ik kende van vorig jaar) voor koffie/avondeten. Daar heb ik weer mensen ontmoet, oa Nederlands, die me uitgenodigd hebben en waar ik zeker nog gebruik van ga maken.

Ik ben inmiddels op schilderles. Ik kon kiezen tussen een cultureel centrum met diverse mogelijkheden in Edmonton en minstens 45 minuten heen rijden of alleen een portret schilder cursus in een plaats (Wetaskiwin) 15 minuten van hier. Dus ik heb toch maar gekozen voor portretschilderen. Eerst zag ik portret schilderen niet zo zitten, maar is toch erg leuk. De meeste mensen kozen een portret van iemand in de familie, maar ik wilde iets anders. Ik heb een foto uit een boek gekozen van een oud frans vrouwtje vol lachrimpels. Zodra ik een camera heb, zal ik foto’s maken en op de weblog plaatsen. Mijn camera is namelijk niet meer te maken en de foto’s te wazig om te gebruiken. Dus zodra ik een nieuwe camera heb, kan ik mijn eigen foto’s weer plaatsen.

Wat heb ik verder allemaal gedaan? In de garage staan o.a. tomaten- en paprikaplanten onder de groeilampen. Nu heeft iemand de garagedeur geopend bij een buitentemperatuur van ongeveer minus 20 en nu zijn er plantjes bevroren. Gek he? Dus die heb ik vervangen. Ik haar schuur de Rhodiola plantjes in de gaten houden voor temperatuur en water. Ik heb veel telefoon beantwoord, post en email verstuurd, informatiepakketten gemaakt die ze uitdeeld tijdens haar informatie sessies, pakketten gemaakt om uit te delen tijdens een beurs. Toen ze op vakantie waren maakte ik dagen van soms 3 uur, maar toen ze terug kwam dagen van 12 uur! Had ik niet iets gezegd over mijn uren in de gaten houden. Maar zij werkt nog meer uren. De uren schrijf ik echter in mijn uren boek en later neem ik daar dagen vrij van. Nu de beurs geweest is, zal het voor mij (misschien) ook iets rustiger zijn. Minder een deadline waar je naartoe moet werken.

De beurs was een soort AGRADO. Een beurs voor boeren, tuinders en buitenlui. Ik heb daar veel geleerd. Het was erg vermoeiend, maar ook reuze interessant. Telkens op mensen afstappen om ze over Rhodiola te vertellen en of te misschien ook willen verbouwen. Achter een tafeltje zitten en afwachten tot mensen bij je komen werkt niet. Vaak erg leuke gesprekken en enkele onbeschofte mensen. Maar erg leuk. Hoewel ik de laatste dag het gevoel had dat ik een verhaaltje afdraaide van telkens dezelfde dingen vertellen. Ik heb een foto geplaatst die Monica gemaakt heeft van mij en iemand die ook een stand had op de beurs. Je kunt zien een erg “natuurlijke” foto. Ik haat poseren. Ik lach veel te uitbundig. Nu afwachten of er veel mensen zijn die gebruik maken van het informatiepakket dat ze meekregen en contact opnemen.

Tijdens de beurs was ook een rodeo. Ik was nog nooit naar een rodeo geweest en nu een goede gelegenheid om dat een keer te zien. Iemand vertelde me dat er tegenwoordig speciale knopen in de lasso worden gemaakt, zodat er geen ongelukken (meer) gebeuren met de kalven die ze gebruiken. Er werd wel omgeroepen dat de cowboy van de vorige avond het goed maakte. Die had zijn been gebroken. Er waren eerst competities van single ruiters die zo snel mogelijk een lasso om de hoorns van het kalf moesten werpen. Verrassend veel meisjes. Daarna een competitie van 2 ruiters, waarbij de eerste een lasso om de hoorns en een tweede een lasso om de poten werpt. Daarna laten ze de lasso los en kan het kalf de ring uit lopen. Ook hier verrassend veel meisjes en ze waren beter dan de jongens. Als laatste kwamen de “bull” rijders. Daar moet je volgens mij toch een beetje gek voor zijn. Zo’n stier bokt en springt en als de cowbow eraf valt komt ie je soms nog achterna. De stier heeft een band voor zijn achterpoten, waar hij last van heeft en daarom bokt ie. Niet, zoals ik dacht, een band rond zijn genitalien. Volgens David moet ik voor een echte rodeo naar Ponoka, maar dit was leuk om mee te beginnen. In de zomer kan ik altijd nog met de wwoof-ers naar Ponoka.

Nou mensen, dit was het weer voor deze keer.

groetjes Monique