Hallo, hier weer een berichtje van deze kant.
Afgelopen weekend ben ik 3 dagen naar Saskatoon geweest. Hoe kom ik daar zo bij? Nou, ik had na 2 maanden en diverse overuren behoefte aan een paar dagen ertussen uit. Gewoon mijn eigen ding doen. Afgelopen jaar ben ik verschillende keren bij mijn nicht Jessica op bezoek geweest, ben ik in Banff geweest en in Jasper. Tijdens de beurs in Edmonton sprak ik met iemand die vertelde dat Saskatchewan een provincie was die iedereen altijd oversloeg. Dus ik dacht bij mezelf: “waarom ga ik niet zelf eens kijken of het de moeite waard is?” Dus zaterdag ochtend ben ik in de auto gestapt en naar Saskatoon gereden. Het landschap ernaar toe was glooiend en doordat ik langs een rivier reed, vond ik het mooi. Het was minder uitgestrekt als ik verwacht had.
Onderweg ernaar toe had ik weer sneeuw. Sneeuw? ja, nog steeds, maar hopelijk was dit het laatste van het jaar. Maar je weet maar nooit. Saskatoon is een niet al te grote plaats. Ongeveer zo groot als Doetinchem. In 25 minuten ben je van oost naar west gereden. Het is een mooie stad aan een rivier, met verschillende bruggen, parken langs het water. En zondag was het mooi weer, of in ieder geval de zon scheen. De zon scheen en dat is altijd goed. Eerst ben ik naar een museum geweest over de geschiedenis van Saskatchewan en de pioniers. Binnen in het museum hadden ze een straat nagebouwd uit ± 1920. Oude smederij, oude bank, oude tandartspraktijk (brrrr, blij dat we tegenwoordig leven), oude werktuigen ed. Was leuk. Daarna naar een ander museum gereden of beter een natuurgebied. Helaas bleek dat nog gesloten te zijn. Een wandeling in het park gemaakt en een beetje gewinkeld. In het zwembad van het hotel rondgedobbert, beetje gestudeerd en ’s-avonds in de bar van het hotel achter een drankje beetje in mijn leesboek gelezen. Al met al prima vermaakt.
Inmiddels ben ik dus weer terug op de kwekerij van Monica. Ik moet mijn opmerking van de vorige keer corrigeren. De Koreaanse jongen is erg vriendelijk en zeer voorkomend. Niks geen vervelende geluiden. Erg aangepast aan het westerse leven. Hij heet Quang Doo, maar hij noemt zich Rob.
In de garage hebben we allerlei planten al onder groeilampen staan, zoals tomaten-, paprika- en aubergine planten. Deze gaan we deze ompotten naar grotere potten en die zetten we in haar bus. Vorig jaar heb ik daar een foto van op de weblog gezet. Door de zon en gesloten atmosfeer is het net een broeikas, dus ideaal voor de planten.
De bedoeling is dat we vanaf volgende week het veld in gaan, want volgens het weerbericht is het dan warm genoeg. Is inmiddels tijd, want we lopen ongeveer 2 weken achter. Dan komen ook de eerste community-workers. Hebben business kaartjes met magneet besteld met een telefoonnummer die mensen kunnen bellen. Dat telefoonnummer is van mijn Canadese mobiele nummer, speciaal door Monica aangeschaft voor dit doel. Dan kunnen mensen mij bellen voor informatie over de tuin en wanneer ze kunnen komen werken.
Ik heb een foto geplaatst van mijn schilderij. De eerste laag is nu klaar en nu begint het werkelijke schilderen met kleur. De eerste laag is alleen in bruintinten om diepte in het schilderij te krijgen. Op de voorgrond het boek met de foto die ik gekozen heb.
Nou liefs allemaal,
Monique
