ff bijkletsen

Howdy,

Ik was van plan om geen berichtjes meer te schrijven zodra ik weer in Nederland was, maar ik kan het toch niet helemaal laten. Ik heb mijn laatste berichtje gelezen en merk dat het alleen een opsomming van feiten was. Hoe gaat het nu met mij?

De jet-lag is erg meegevallen. Het was lastig voor mij om ’s-nachts in slaap te vallen, want in Canadese tijd was het dan pas aan het eind van de middag. 23.00 uur is daar pas 17.00 uur, dus je begrijpt misschien wel dat ik dan nog niet kon slapen. Ik heb mezelf elke ochtend gedwongen nederlandse tijd om 8.00/8.30 uur op te staan, dus geleidelijk aan komt het ritme weer goed. De eerste nacht had ik erge honger, maar met een beetje chips was dat ook opgelost.

Er is in het afgelopen jaar in Nederland niet veel veranderd. Of…, misschien toch wel. Als je goed kijkt zijn er hier en daar toch veranderingen. Huizen gesloopt of bijgebouwd. Mensen zijn zwanger, mensen zijn verhuisd, mensen hebben relatieperikelen, enz. enz… Ben ik veranderd?? Ja, ik geloof het wel, hoewel je dat aan de buitenkant niet zo goed kunt zien.

Mijn auto doet het weer, na een bezoekje aan de garage. De benzine was verouderd (logisch!) en daardoor liep hij eerst niet. De banden waren een beetje vierkant, maar na een aantal tochtjes merk je daar niks meer van. Dus ik kan weer heerlijk rondtuffen met mijn eigen auto. Het eerstvolgende dat ik moet regelen is werk vinden en andere woonruimte. Als er mensen zijn die ideeen hebben, hou ik me van harte aanbevolen. Ik sta sinds vrijdag ingeschreven bij het uitzendbureau en vandaag ga ik kijken of ik een huurhuisje kan vinden. Maar alle tips zijn desondanks welkom. Alles is goed. Hoeft geen kantoorbaan meer te zijn of van een baan van 9 tot 5. Ik wil weer aan de slag en geld verdienen.

Morgen mijn verjaardag. Oei, 43 jaar alweer. Zo voel ik me helemaal nog niet. Maar als je het dan zo zwart op wit ziet, Hmm.. Ook al druk met de kerstvoorbereidingen. Hoewel het niet echt mijn kerstvoorbereidingen zijn, maar die van mijn moeder. Maar natuurlijk vier ik deze kerst bij haar, dus ook beetje van mij.

Verder heb ik op dit moment niet zo heel veel te melden.

Merry Christmas & Happy New Year oftewel Zalig Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar.

 

Knuffels Monique

Home, sweet home

Ik ben weer terug in Nederland. Home, sweet home.  Na nog een week bij mijn familie in Canada ben ik maandag met het vliegtuig in Nederland aangekomen.

De laatste week heb ik bij oom Johan en tante Mary verbracht. Eerst samen met Louise, de vrouw van mijn neef Richard, naar de kerstbeurs. Nou, zij noemde het een hoog hilly-billy gehalte, dus stelde niet veel voor. De nacht bij hen doorgebracht en de volgende dag naar Diane, mijn nicht. Zij ging met haar man Marcel naar een zang-comedie avond in haar dorp. Zij hielpen met auto’s parkeren en drank verkopen. Ik wilde niet stilzitten, dus heb geholpen met loten verkopen. Was een geslaagde avond.

Aan het eind van de avond met hun buren in de hottub. Ik heb daar mijn eerste “sneeuwengel” gemaakt. In mijn badpak zo uit de hottub in de sneeuw en met je lichaam een afdruk in de sneeuw. Er zijn ergens foto’s van, maar haar camera werkte niet op tijd, dus toen ik het echt niet meer uithield om zo in de sneeuw te liggen, maakte zij de foto.

Er is in noordelijk Ontario al veel sneeuw gevallen. Ook zij vinden het nog veel te vroeg voor sneeuw. Zo’n beetje om de andere dag sneeuwde het.  Het beste kun je de foto’s bekijken om je een beeld te vormen over de hoeveelheden.

De laatste dag, zondag, heeft oom Johan me met de auto naar Toronto gereden. Ik heb een aantal foto’s gemaakt van de weg. De vlucht naar Frankfurt duurde ongeveer 7 uur. We vertrokken met 1 uur vertraging, maar dat was voor mij niet erg, want moest 3 uur in Frankfurt wachten. In Frankfurt was het dikke, dichte mist. Mijn vlucht naar Amsterdam geannuleerd! In plaats van 11.00 vertrok ik om 13.00 uur. Dacht ik. Om 13.30 uur ging ik aan boord van het vliegtuig, maar we vertrokken pas om 15.00 uur. Er werd maar 1 landingsbaan gebruikt. Ik vond het vervelend voor mijn broers en moeder die op Schiphol stonden, maar niks aan te doen. Ze waren al op weg naar Schiphol, toen ik bericht kreeg van de annulering.

Nu dus in Nederland en aan het bijkomen van de jet-leg. Mijn Canadese avontuur is voorbij! Nu gaat het gewone leven weer langzaam aan verder.

Ik wil iedereen bedanken die me het afgelopen jaar gevolgd heeft en me op welke manier ook gesteund hebben. Zoals ik al eens eerder heb geschreven was het heel belangrijk voor mij om nieuws, op welke wijze dan ook, uit Nederland te ontvangen. Pas in het buitenland merk hoe goed dat kan voelen. Rest mij nog om iedereen hele fijne kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar te wensen. Bedankt en tot ziens.

 

Monique

Moose Travel Network

Hallo, het heeft even geduurd voordat ik een stukje schrijf, maar in hostels was dit niet eenvoudig. Foto’s kon ik niet opladen.

Afijn, eerst over Canada-Day! Op 1 juli was het Canada-dag. Dat is een nationale feestdag, waarbij alle verschillende nationaliteiten op hun eigen manier vieren dat ze Canadees zijn. Dus je ziet doedelzak-spelers, Chinese draken, Pakistanen in traditionele kleding. Prachtig. We zijn in Quebec, helaas doen ze daar weinig aan Canada-dag, alsof ze geen Canadezen zijn! Dus dan zelf maar een feestdag van maken. Met onze gids naar Dollerama voor versieringen, omdat we de bus en later de bar in de hostel gingen versieren.

We waren in Mont Tremblant in Quebec. De hostel lag aan een prachtig meertje waar we gingen zwemmen en konden kayakken. Versieringen opgehangen in de bar met allerlei witte en rode balonnen, rode en witte slingers etc. (zoals onszelf versiert) Knikker ik van een stoel af…. Au, dat doet zeer. Maar kan alles nog bewegen, dus niks om me ongerust over te maken, toch? s’-Avonds het dorp in voor muziek en vuurwerk.

De dag erna naar Ottawa gereden en daar Parlementsgebouw en een museum bekeken. Er liep veel beveiliging rond bij het parlementsgebouw, bleek Zarkozy en die troel van Frankrijk er te zijn. Overal Franse vlaggen die de volgende dag alweer weg waren. Zo snel gaat dat dus. In Ottawa sliepen we in de voormalige gevangenis en ’s-avonds was er een tour door de gevangenis over de geschiedenis. Ik was ervan onder de indruk. Sliepen in een voormalige cel.

Na Ottawa naar Fort Coulogne gereden. Iedereen kon er waterraften, helaas heb ik dit niet gedaan. Ik had nog altijd last van mijn arm nadat ik van de stoel afgevallen ben op Canada-day. Dus heerlijk aan het water geluierd en een massage gehad. Wat een heerlijke plek. De laatste etappe was Madawaska in Algonquin Park. Een nationaal park met veel bos waar je kunt wandelen, fietsen, zwemmen enz. Onderweg waren mensen van de groep uit de bus gestapt, want het is een “hop-on-hop-off” tour, dus je kunt ergens langer blijven voor bijvoorbeeld 2 dagen en wacht op een volgende bus die dezelfde route rijdt en je reist weer verder. In Madawaska zag ik iedereen van het eerste uur weer terug. Dat was geweldig leuk, want inmiddels vrienden gemaakt.

Terug in Toronto ben ik eerst naar het ziekenhuis gegaan om naar mijn arm te laten kijken. Het is gelukkig niet gebroken, alleen mijn spier is geirriteerd en overdag heb ik een rekverband om mijn arm.

Ik heb een heleboel foto’s op de site gezet, van de hele trip. Een boel sfeerfoto’s. Ik heb ze in de volgorde van de trip. Nou groetjes allemaal. Monique

Calgary

Hallo allemaal,

Hier weer een berichtje van mij uit een zonnig maar winderig Calgary. Wat een mooie stad is dat! Toen ik er 2 jaar geleden was, heb ik er veel te weinig van gezien.

Voordat ik naar Calgary ging eerst nog bij de buren poker gespeeld. De eerste keer gewonnen. Gelukkig is het maar nepgeld, want als de fiches echt $100,00 zouden zijn, speelde ik wel anders.

Maandag met de bus weer terug naar Calgary. Hoe vaak heb ik deze route nou al gereden? Onderweg foto’s genomen van de sneeuw. Hoe zal het eruit zien als ik hier weer terugkom. Zonder sneeuw? Ik hoop dan eigenlijk toch wel.

Ik kwam als laatste van mijn kamer in de hostel aan. Ik slaap op een kamer met 3 stapelbedden, dus totaal voor 6 personen en heb een benedenbed. De eerste avond waren we met 5 en nu nog met 3. De douches, wastafels en wc’s zijn op de gang en schoon. Er zijn 6 “soort kisten” die je met een hangslot op slot kunt doen. Eten moet je zelf kopen, want in hostel niet aanwezig. Alleen frisdrank-automaten. De nederlandse koffie kennen ze nergens in de wereld en die vind ik net als Sandra toch het lekkerst. Veel melk en suiker en dan lukt het wel.

Bij navraag blijkt dat de tourbussen niet naar Drumheller en Buffalo Jump gaan, vanwege te weinig deelname in het laagseizoen. Dus dat is een domper. Briefje op het prikbord gehangen voor medereizigers om mee te gaan. Lukt dit niet, moet ik iets anders zien te verzinnen.

Ben op advies van Diana naar Olympic Plaza geweest. Het was prachtig zonnig weer, er was een schaatsbaan en tijdens lunchtijd gingen mensen in hun kantoorkleren rondjes maken op de schaatsbaan. Muziek kwam uit luidsprekers, schoolkinderen met hun lunchpakketjes, zonnetje scheen. Heerlijk. Ook de plaquette met de schaatsers van 1988 gezien. Een beetje in de schaduw. Ons “speedskating” zegt de Canadezen niet zoveel. Hier is het hockey, hockey en nog eens hockey. Ze bedoelen dan eigenlijk IJS-hockey.

Gisteren overdag naar Calgary Zoo geweest. Dan ben ik toch trots op ons Nederland, denk ik, want we zijn toch wel verwend met ons Burgers Dierenpark. Speelde ook mee dat er net veel gerenoveerd werd en veel dieren daarom elders ondergebracht waren. Ik vond het wel aardig. Niet super enthousiast. In het klein hebben zo ook een “rainforrest” en “african savane”, maar toch.

Op het ogenblik is er 7 uur tijdsverschil ipv 8 uur met Nederland, want hier is de tijd al verzet naar zomertijd. Dus nu op dit moment is het hier 11.15 uur en bij jullie is het 18.15 uur. Zodra in Nederland de tijd verzet wordt is het dus weer 8 uur tijdsverschil.

In Calgary is geen sneeuw meer te zien. Gisteren was het overdag 10 Celsius. Alleen de rivier is nog bevroren, maar ook al minder aan het worden, want een kamergenote is dinsdag nog door het ijs gezakt.

Zodadelijk wil ik nog naar Calgary Tower, kun je zelfs tot de Rocky Mountains kijken en misschien ga ik nog naar Fort Calgary. Is nagebouwd naar het originele fort dat hier in 1875 werd gebouwd door de Mounted Police.

Dit is al het nieuws op dit moment.

Monique

P.S. Het lukt me in de bieb niet om de foto’s te draaien. Probeer ik een volgende keer te wijzigen. In de hostel kon ik helemaal geen foto’s laden, dus dit is al een verbetering.

West Edmonton Mall

Gisteren, vrijdag, ben ik naar de West Edmonton Mall geweest. Ze zeggen hier dat het het grootste winkelcentrum ter wereld is! Nou groot is het zeker. Ik ben er zeker 3 keer doorheen gelopen voordat ik uiteindelijk alles dacht gezien te hebben. Er is een complete overdekte straat met allerlei restaurantjes, waar mensen voor ’s-avonds echt moesten reserveren. Een overdekt pretpark met rollercoasters. Er is een compleet overdekt golfslagbad met glijbanen en ligstoelen ed. Een aquarium met zeehonden en zeeleeuw-show. In de “watersectie” een nagebouwd schip midden in de hal. Een bioscoop, een ijsbaan en tig winkels en winkeltjes.

Op TV al eens een intervieuw met Marjolein Bastin gezien en dat er van haar ook in Amerika kaarten worden verkocht. Inderdaad! In een winkel speciaal van Hallmark kaarten was een hele sectie aan haar kaarten gewijd. Is toch een beetje een vreemde gewaarwording als je dezelfde kaarten als thuis tegenkomt. Over het algemeen vind ik de kaarten in Nederland toch leuker dan in Canada. Overal voorgedrukte teksten op de kaarten en (naar mijn smaak) een beetje kitch.

Toen ik in het winkelcentrum kwam waren mensen op de plek van de ijsbaan bezig tribunes te bouwen. Bleek later dat er ’s-avonds een competitie van cheerleaders was. Door het hele winkelcentrum zworven hele groepen cheerleaders met supporters. Het is inderdaad een echte sport hier en wat ik sommige (meestal) meisjes zag doen was inderdaad zeer atletisch (vooral de wat oudere).

Heb een soort massagebad ondergaan. Je gaat liggen op een bank met kleding aan, schoenen uit en riem af, krijgt een soort zonnehemel over je heen met daaraan bevestigd een grote waterzak. Via deze waterzak krijg je massagestralen over je lijf, koptelefoon op met muziek van Pink Floyd – Dark Side of the Moon – en dat dus zonder dat je nat wordt. Heerlijk. Was denk ik nodig, want wat is dat vermoeiend, het slenteren door en langs winkels. En al die verschillende indrukken. Zoveel te zien, dat het amper te verwerken is in 1 dag.

De volgende keer dat ik in West Edmonton Mall kom, en volgens Monica gebeurt dat zeker, dan neem ik mijn zwempak mee om de glijbanen uit te proberen en neem zeker weer zo’n massagebehandeling. Lekker!

Volgende week horen jullie weer meer van mij en dan waarschijnlijk vanuit (alweer!) Calgary.

Groetjes, Monique

Nederland – Canada

Op dit moment zit ik in Calgary in de hotelkamer, terwijl Monica en Judy naar de cursus zijn. Al het werk dat ik op de computer moest doen, heb ik gedaan en hoef pas over 2 uur uit te checken, dus. Gisteren ben ik in Downtown Calgary wezen “shoppen”. Maar eerst heb ik me ingeschreven bij de hostel voor volgende week maandag. Vervolgens de shoppingmalls ingedoken en dingetjes gekocht, naar de toerist informatie centrum,  e.d.

Sommige mensen vragen wat er anders is in Canada. Of wat is er hetzelfde? Ten eerste natuurlijk het weer. Op het nieuws was gisteren te zien hoe oa in Ontario nog hele sneeuwstormen zijn. Ook voor de Canadezen een strenge winter. Hier hebben we maandagavond nog een “blizzard” sneeuwstorm gehad. Hier in Calgary (250 km zuidelijker dan Edmonton) is de sneeuw al weg. Hier zijn nog geen narcissen, krokussen en geen lammetjes in de wei. Ik denk dat ze dat hier ook helemaal niet hebben.

Het eten is ongeveer wel hetzelfde. Hoewel? Hier ook rijst, gebakken aardappelen of pizza, maar toch weer anders. Pizza met visbeleg kennen ze hier bijvoorbeeld niet, terwijl ik dat zo lekker vind. Wij kennen hutspot, hier bakken ze de wortels samen met de aardappelen. In restaurants uiteraard veel hamburgers en steaks, maar bij de mensen thuis nog niet gehad. Verder veel sla, sla, sla. Zelfs sla bij de pizza. Behalve bij het ontbijt. Bij het ontbijt gewoon bruin brood, net als in Nederland, maar dan als toast en muesli (granola) of cornflakes (cereal). Daarnaast hebben ze ook veel bagels en muffins (ronde cakejes) in allerlei soorten en maten. Veel zoetigheid voor ontbijt. Echt gebakken eieren met spek of gebakken aardappelen heb ik bij de mensen thuis nog niet ontdekt. Een boterham (sandwich) met ham en/of kaas kennen ze, maar besmeren het met mosterd of met mayonaise, niet met boter. Wat me wel opvalt zijn (voor onze begrippen) de gigantische hoeveelheden voedsel die de mensen in huis hebben. Niet omdat ze ’s-winters de deur niet uitkunnen, want gaan 2x in de week boodschappen doen. De wegen en auto’s zijn hier gigantisch. Dat is wel nodig met sneeuw. Ze hebben allemaal 4-weel drive.

Brievenbussen hebben de mensen niet aan huis, maar op een centrale plek in de buurt, waar ‘n 50-tal brievenbussen bij elkaar staan. Daar staat ook een soort standaard, waar de kranten in liggen, want die zijn hier gratis.

Ik zie hier veel nederlandse namen. Alleen al tijdens de conferentie. Feddema, Schuurman, Boersma, Grutterink. Een mevrouw sprak me aan in het nederlands met een dik canadees accent. Dat is toch leuk. Zij vond het leuk om het nederlands van haar ouders geleerd beetje te oefenen. Gisterenochtend sprak ik met een Pakistaanse buschauffeur die getrouwd was met een Groningse. Hij had zelfs een paar jaar in Duitsland gewoond, sprak duits en vond Maastricht een prachtige stad. Iemand in Nederland vertelde me dat je in het buitenland ineens “fier” wordt op je land. Nou, ik vind in ieder geval dit soort contacten wel heel erg leuk.

Wat kleding betreft is het hier ongeveer hetzelfde als in Nederland. Wat vrijetijds kleding betreft. Buitenshuis zijn ze wel formeler gekleed dan in Nederland. Heb natuurlijk nog niet de zomerkleding gezien. Andere dingen zijn hier wel (in onze ogen) kitsch. Veel plastic bloemen en planten. Toen Monica een kraamcadeautje kocht zag ik alleen maar kitschdingen en zij vond het prachtig.

Ik heb geen foto’s dit keer. Ben gisteren met de bus en met de C-train (een soort bovengrondse metro) naar Downtown geweest. Had prachtige vergezichten, maar wilde niet als een toerist foto’s gaan zitten maken tussen de lokale mensen. Misschien volgende keer. Vanaf Calgary kun je de besneeuwde bergtoppen weer zien, want rond Edmonton is het alleen een beetje heuvelachtig. Hoe verder naar het oosten, hoe vlakker het gaat worden.

Afgelopen maandag samen met Monica een stapelbed gekocht. Als straks in april een paar andere vrijwilligers komen hebben we plek om te slapen. Morgen (vrijdag) gaat de zoon het bed halen en dan moeten we het weer opbouwen en de slaapkamer verder inrichten. Ik kan kiezen tussen het stapelbed en een enkel bed. Ik ben de eerste die komt, dus wat denken jullie dat ik kies?

Een beetje een kletsverhaal, maar heb even niet veel wezenlijks te vertellen. Voor mij de drukte rond de conferentie gehad. Vrijdag ga ik eindelijk naar de West Edmonton Mall. Kan ik weer shoppen!

Nou tot een volgende keer en tot schrijfs!

Monique

Rhodiola rosea conferentie

Gisteren de Rhodiola rosea conferentie gehad! Was smorgens wel een beetje op een leuke manier zenuwachtig. Hier heb ik de afgelopen 2 weken voor gewerkt. Vooraf toch nog druk mee geweest. Het bleek dat er meer mensen kwamen dan ze verwacht hadden en de locatie was te klein. Woensdag kwamen we daar achter. Snel alle mensen met email een bericht gestuurd, blijkt de mail, dachten we, niet goed te werken. Moet zeggen email, want als ik zoals in Nederland mail zeg, krijgen we verwarring, want hier is mail natuurlijk gewoon post en niet email! Toen we dachten dat de email niet goed doorkwam, moesten we alle mensen bellen over de nieuwe locatie. Mensen niet thuis antwoordapparaat inspreken. Daar ben ik donderdag nog mee bezig geweest.

Vrijdag was het dus zover. Al meteen bij binnenkomst aan de slag. Alles klaarzetten en de eerste mensen kwamen al binnen. In het begin een beetje chaotisch, maar ook de mensen van ARRGO zijn nog maar sinds oktober 2007 opgestart, dus ook zij moeten nog leren. Eerst deed 1 persoon alles en ik deelde alleen maar formulieren uit, dus dat anders ingedeeld, want de rij werd steeds langer en de conferentie moest toch wel op tijd beginnen. De mensen moesten een formulier invullen, contant betalen, er moest een betalingsbewijs uitgeschreven en een presentielijst ingevuld, dus dat een beetje veel voor 1 persoon. Omdat ik niet wist met de betalingen, want hier schrijven sommige mensen ook een soort cheque uit, deed ik dat deel niet. Nadat de presentaties begonnen heb ik samen met Irene, vrouw van een kweker die ook hielp, alles weer op orde gebracht. Het geld tellen, aantal personen aanwezig tellen, formulieren op alfabetische volgorde enz. De locatie was een aula van een High School. Het was een prachtlocatie. Na de koffiepauze heb ik even bij de presentaties gezeten, maar dat deel ging net over financiele dingen en dan schiet mijn engels toch te kort. Dus Irene weer gezelschap gehouden (zie foto), die was op het geld aan het passen. Aan het eind van de dag was het weer even druk, want er moest informatie uitgedeeld worden. Al met al was het een geslaagde dag en heb ik leuke gesprekken gehad.

Volgende week ga ik met Monica en Judy naar Calgary, omdat zij daar een cursus hebben, ik gegevens in de computer in kan voeren en bovendien zit ik dan niet alleen in het huis de hele dag. Monica en Judy zijn de twee dames tijdens de presentatie. Monica is de dame met het rode jasje.

Zoals ik de vorige keer verteld heb, gaan Monica en David een poosje op vakantie. Ik heb besloten om niet naar een boerderij te gaan om te werken, maar ik ga terug naar Calgary in een hostel. Volgende week als we naar Calgary gaan, wil ik daar een kijkje nemen hoe het daar is. Als ik dan voor de 2de keer in Calgary ben ga ik dagtochten doen. Er zijn genoeg plaatsen in de buurt om een bezoek te brengen. Drumheller met opgravingen van tig dinosaurus skeletten http://www.traveldrumheller.com/. Head Smashed In Buffalo Jump. http://www.head-smashed-in.com/ enz. Dan zie ik ook wat van Canada, want ik wil nadat Monica en David terugkomen van vakantie weer terug naar deze plek. Het bevalt me hier zo goed, dat ik geen zin heb weer verder te trekken. Zo is het maar goed dat ik vanuit Nederland niet alles volgepland heb. Nu ben ik vrij om te doen, wat op dat moment op mijn pad komt.

In Alberta hebben ze prachtige luchten! Ik heb vanuit het keukenraam foto’s gemaakt van de zonsondergang. En het voorjaar zit in de lucht. De vogeltjes komen weer.

Nou tot gauw weer! Monique

Rainbow Corral

Howdy folks! How is everybody?

Nou, leer ik het al een beetje?

Monica is aan de telefoon in een lang gesprek met iemand die op vakantie was en dus heel erg bijgepraat moet worden over arrgo en natuurlijk de vakantie. Ik wacht nu op de testgegevens van Monica die mensen gefaxed of gemaild hebben, zodat ik ze in de computer kan verwerken. Heb nu even tijd om dit bericht te schrijven. De man uit Duitsland, waarover ik in mijn vorige berichtje sprak, is helaas verhinderd en komt niet. Daarom gaan we ook nog niet naar de Edmonton Mall. Schuift op naar de week na 29ste. Dus dan maar in spijkerbroek naar de conferentie. Het moet natuurlijk ook allemaal in het schema passen. Maar, hier verandert nogal snel iets, dus wie weet dat ik er deze week toch nog kom! Kan zomaar.

 

Afgelopen vrijdag kwam Monica van een vergadering terug en vertelde dat zij 4, 5 en 6 maart naar Calgary moet voor een soort cursus. Ze wil dat ik meega om overdag en ‘s-avonds ook weer gegevens in de computer in te voeren. Eh? Ok, ik vind alles goed. Weer een nieuwe ervaring. Ik vermaak me hier prima. De dagen gaan zo snel. Ik ben alweer langer dan een week op deze plek en op de vorige boerderij wist ik niet hoe ik de dagen door moest komen.

 

Dinsdag 11 maart gaan Monica en David, haar man, op reis. Dus dan moet ik weer weg. Ze wil graag dat ik begin april terugkom en dan help met het planten van alle Rhodiola plantjes (en andere plantjes!). Ik denk dat ik daar wel zin in heb. Moet alleen voor de tussenliggende tijd iets anders vinden. Misschien ga ik wel bij een andere boerderij werken. Daar ga ik in dan een paar weken naar toe, kom terug op deze plek en ga vanaf eind mei/begin juni richting familie. Ik heb niet zoveel zin om 3 weken in mijn uppie ergens in een hostel rond te hangen.

 

Zaterdagavond bij de buren poker gespeeld. Inzet 1 dollar per spel. Nou, 1 spel duurde ongeveer 1,5 uur, want ze gaan net zo lang door tot er 1 winnaar is, dus de kosten zijn te overzien. De winnaar krijgt 5 dollar en de tweede 1 dollar. Mijn avond kostte niks, want werd 2x tweede, dus …. Het was een leuke avond. Tot mijn verbazing nam Monica behalve haar drinken zelfs de chips en de dipsaus mee. Ik wist dat ze zelf dingen meenamen, maar zelfs hun eigen dipsaus? Er wordt geredeneerd: degene die zijn huis tot beschikking stelt hoeft niet ook nog eens voor alle hapjes en drankjes te zorgen. Zit wat in!

 

Zondagmiddag ben ik met Monica naar een optreden van een zanger geweest. Zij had die in een kerkje gezien en wilde hem graag terugzien. Was een native Canadees (wij zeggen een indiaan) en ik dacht dus ook op een native manier. Maar was een soort gospel. Wel aardig. Er werd iets gezegd over waar de mensen zoal vandaag kwamen en toen stak Monica haar hand op om te zeggen dat er iemand uit Holland was. Moest ik opstaan: Buh! Of ik mijn klompen ook mee had! Het was toch een geslaagde middag.

 

Ik heb voor de lol via google naar mijn eigen website gekeken en op de engelse vertaling gedrukt. Dat is heel erg grappig. Mijn koffer op bergen, wordt vertaald als iets van: to mountain my suitcase! bergen = mountain. Leuk he! Moest erg lachen toen ik de vertaling zag. 

 

Ik verneem van veel mensen dat in Nederland het voorjaar al begint. Hier duurt dat allemaal nog. Heel voorzichtig begint de sneeuw hier een beetje te smelten. En de dagen worden langer. Daardoor merk je dat het hier ook langzaam komt. Ben wel benieuwd hoe het voorjaar er hier uitziet. Lijkt me mooi om mee te maken. Dat is dus nog de toekomst. 

Monica Blaeser

Hier weer een bericht van mij.

Ik ben inmiddels op de andere boerderij aangeland. Nou ja, boerderij! Tot nu toe niet veel van de boerderij gezien, want ze hebben een kwekerij voor groenten en kruiden en alles ligt hier nog onder sneeuw, dus van kwekerij nog niet veel gezien. Ze hebben hier 6 maanden per jaar sneeuw! In het voorjaar begint Monica (ja, dus we hebben een Monique en een Monica) met het bewerken van de kwekerij en in de zomermaanden gaat ze met haar zelf gekweekte groenten, fruit en kruiden langs verschillende plaatsen met een bus omgebouwd tot fruitstalletje. Voor het bewerken van haar land heeft ze dus vrijwilligers zoals ik nodig (in de zomer 6 of 7) en bovendien komen er mensen uit de dorpen rondom werken. De uren van deze mensen wordt genoteert en daar kunnen ze dus later bij haar weer groenten voor “kopen”. Goed idee, vind ik.

Monica is “director” van 2 landbouworganisaties. Op dit moment zijn we heel druk met de organisatie ARRGO, kijk www.arrgo.ca Dit is een nieuwe organisatie die zich bezig houdt met het verbouwen van Rhodiola Rosea, een medicinaal kruid dat wordt gebruikt voor oa patienten met Alzheimer en Parkinson.  Er schijnt meer vraag dan productie te zijn. Wat doe ik? Eerst moest ik mensen bellen die tijdens een landbouwbeurs hadden aangegeven dat ze interesse hadden om het kruid te verbouwen, of ze daadwerkelijk nog interesse hebben. In het begin wel een beetje hakkeldehakkel. Veel ingelezen vanaf internet en allerlei artikelen en goed luisteren hoe Monica het doet. Maar gaat goed nu, steeds beter. Soms echt leuke gesprekken. Waar ik wel aan moet wennen, is dat iedereen begint met: “how are you doing?” Dat vergeet ik dus zelf wel telkens te vragen. Heb nu ook al allerlei kranten gebeld over het plaatsen van advertentie, de kosten, de publicatiedatum, de deadline, enz. Nu ben ik alle bestaande kwekers aan het bellen voor testresultaten van het kruid, omdat het kruid pas sinds 2005 verbouwd wordt in Alberta. Dus ik zit heel veel binnen nu. Totaal anders dan op de andere boerderij. Volgende week vrijdag 29e is er een conferentie van oa ARRGO, waar ik ook bij aanwezig ben. Spannend, ga ik een aantal kwekers ontmoeten die ik nu aan de telefoon heb.

Ik voel me hier wel thuis. Het contact met elkaar, de gesprekken, de gehele sfeer is duizend keer beter dan op de andere boerderij.  Al meteen toen ik kwam. “Ga eerst maar fijn je koffer uitpakken en lekker even douchen en uitrusten. Die koffer bergen we op, zodat je het niet ziet, want je bent tenslotte niet op een hotelkamer, want dit is je thuis voor de komende weken”. Voordat ik in Millet kwam, moest ik eerst met de bus voor 14 uur! Was een nachtbus, dus toch nog beetje geslapen onderweg.

Aankomende woensdag 27e komt er een duitse firma die het kruid Rhodiola Rosea wil kopen en ook bij de conferentie zal zijn. Met deze man of mensen gaan we woensdag langs een aantal “attracties” in Edmonton, de grootste plaats hier in de buurt. Zo gaan we naar het grootste winkelcentrum ter wereld, de Edmonton Mall! Wil ik meteen een paar kleren kopen voor de conferentie, want heb alleen maar spijkerbroeken mee.

De week voordat ik kwam schijnt het hier minus 40! Celsius geweest te zijn. Kan me niet voorstellen hoe dat is. Nu is het hier ’s-nachts minus 15 en overdag rond vriespunt. Maar omdat ik veel binnen ben merk ik hier niet veel van. Ik zit hier aan de eettafel met een laptop en heb uitzicht op hun aquarium vol vissen. Ik heb ook een foto bijgevoegd van het huis en van het uitzicht ’s-morgens. Waarom de ene foto ineens groot afgedrukt wordt, weet ik niet.

Tot schrijvens allemaal.

Zomaar

Even zomaar een berichtje

Gisterenavond cribnight, zoals verteld in mijn vorige bericht. Was een gezellige avond. De buurvrouw was ziek, dus ging met een (voor mij) onbekend iemand. Er waren jonge mensen van mijn leeftijd en oudere mensen. Ik heb niet zo heel slecht gespeeld, want ik zat bij de middenmoot. Dus de buurvrouw is goede leermeester geweest.

Dinsdagavond had ik verjaardag van Sabrina. Zijn door dezelfde buurvrouw uitgenodigd in de pub voor een hapje en een drankje. Vastgelegd op de gevoelige plaat. Ze kreeg ook een t-shirt van de pub. Ze hadden speciaal gauw in de winkel een taartje gehaald en er een kaars opgezet. Dus ook al was haar verjaardag in het buitenland, had ze toch nog een speciale verjaardag.

Ik had jullie foto’s beloofd van de dieren. Ik heb zelfs een aantal dieren gefotografeerd die ik buiten zag. Een “bold eagle” (weet ned. naam niet), een Blue Jake (vogel) en zwanen.

Vanavond ga ik met de nacht Greyhound via Calgary naar Millet, een plaatsje ten zuiden van Edmonton. Daar ga ik op een andere boerderij werken. Ik ben gevraagd om data in te voeren op de computer. Ze hebben advertenties geplaatst over het kruid Rhodiola Rosea en ze verwachten veel telefoontjes. Die moet ik ook helpen beantwoorden. Tevens heeft ze binnenkort een seminar en moet ik helpen met de voorbereidingen. Dus dat is totaal iets anders dan wat ik nu doe. Dit keer goede afspraken maken over het gebruik van internet en telefoon. Op dat het iets makkelijker gaat dan tot nu toe.

Tot gauw weer.

\